Tuesday, April 27, 2010

duygusal karmaşa..

ne güzelll herşey karmakarışık oldu ama büyük ihtimal bu da geçer...
enterasan ama nasıl oluyor da böyle oluyor ama bu sefer şaşkınlığım başka bu kadar kendimi üzgün bitkin sürekli ağlamak isterken bulabiliyorum, tek kelime nasıl bi anda insanı bambaşka düşüncelere iter, ya da düşünceler hiç başlamamalıydı
ama hani sorgusuzdu güzeldi emindim belki de iyi oldu ne zamana kadar sorgulamazdım hem de ben gibi bir insan belki de bir gün bunun sıkıntısını yaşardım bilmiyorum bilemiyorum..
ama şunu biliyorum inanıyorum ben akıllı ve mantıklı bir insanım aklıma bi kere bu düşünceler düştüyse boşuna düşmez var mutlaka sebebi somut olarak ifade edemesem de öle hissediyorum malesef ki:( belki geçer yarına öbür güne belki de geçmez bilemeyiz, herşey olcağına varır, hayırlısı olsun...

tüm vücudumun uyuştuğunu karnımın acıdığını ve boğazımda düğümü hissettim ya bunlar nasıl olabiliyor bilmiyorum...

Saturday, April 10, 2010

çizsem baştan yapsam böyle mi olurdu acaba..

imkansız gibi şaka gibi ama gerçek buna gerçekten inanıyorum ki bu gerçek,
bunca zamandır aklımdan geçen bazen aklımdan geçirip ifade etmediğim edemediğim pek çok hatta nerdeyse hepsi bir insanda toplandığını zamanla görebiliyorsam bu nasıl güzel bir şeydir hissediyorum ve bu çok güzel bir duygu
beklediğim insan ya yok yani daha ötesi...
huzur mutluluk hissetmek sevmek gerçekten emin çok sevmek.....

Wednesday, April 7, 2010

melankolik haller biter..

bu blogtan önce de vardı bloğum yazıyordum ben kısa öz saçma mantıklı küçük bişiler yazıyordum evet ama o yazılara ait hatırladığım tek şey olumsuz karamsa düşüncelerdi sanki, haksızlık etmek abartmak istemem ama gerçekten öleydi o yüzdendir ki adı da her şey güzel olacaktı evet biliyordum gerçekten herşey güzel olacaktı ve şu an çok güzel, bir yanım çok konuşmak deli gibi konuşmak istiyor bir yanım nazar değmesinden çok korkuyor bunu yazarken bile heyecanlanabiliyorum,
bu günleri bu zamanları hatırlamak istiyorum onun için de yazıyorum,

tam bir ay oldu ama 1 ay değil de bi 3yıl olmuş gibi nasıl olabiliyor insan bi anda kendine ve karşısındakine bu kadar inanabiliyor ama bu fazla inanç da rahatsız etmiyor yani evet normal belki ama ben gibi bir insanın çok da normali değil derkenn amaaaaan diyorum belki de sorgulamaya gerek yok ben iyiyim ve hergün daha iyi olacağım:)

demek ki düşülen notlar sadece melankolik şeyler değilmiş, iyiyim huzurluyum mutluyum çok şükür:)