bugünden..

hayat işte dimi koşturmaca geçiyor.

kaybettiğim converslerimi buldum çok sevinmedim sallamadım galiba hala almaya gitmedim.

işler nasıl mı yapılacak işler çok öle olunca takmıyom başka şeyleri işimi yapıyorum.

başka ne var yok bilmem ki

biraz içimde sıkıntı sadece bu da geçer mi tabiki geçer:D

internette takılmaca...

yorgun bitkin

aman ne gündü yorulmuşum:(
sabah kalkınca insan eve gelsem de uyusam der mi ben derim:D

aynen de öyle yaptım geldim uyudum:D:D

yorgunluk fiziksel yorgunluk değil de kafa yorgunluğu o ne demiş neden öle demiş bu ne der off bıktım etliye karışmam sütlüye karışmam sıkıldım etrafımdaki bazı insanlardan... ağzından çıkanı kulağın duysun ya ne demek ya ben senin bu hallerini çekmek zorunda mıyım ne münasebet.bi de uzak durmak lazım küçük beyinlilerden..

olsun varsın herşey olacağına varır napalım...

güzel şeyler var mutluyum huzurluyum...

hiç düşünmeyeceğimi sandığım düşüncelerdeyim..

ödevler işler güçler hayat zor zanaat ama zevk de almak lazım...
çalışmak lazım bi de..

geldi sonbahar

sonbahar gelince sanki hüzünlü gibi mi oluyor insan nedir
havalar bi çeşit ne giyeceğini bilemiyor insan her zamanki şeyler işte.
birazcık uykum var onun dışında iyiyim bu aralar.
hatta iyiyim hatta ve hatta iyiyim.
ya da kafam güzel:))

bilmem ki..

23 ağustos 2010 artık yeni yaşımdayım pek bi büyüdüm artık. Bi koşturmaca koşturmaca nereye varcaz bakalım.
İzmir hayalim vardı olmadı. Şaşırmıyorum olmamasına olması için ne çabaladım ki.yine buradayım hep buradayım aynı yerler dön dolaş diye düşünüyorum iyice karamsar gri bir ruh halinde oluyorum. Değil belki de bu durumda da mutlaka fırsatlar var ve ben bunları değerlendirmeliyim diyerek bakmalıyım belki de.
Neden bu kadar suratsız keyifsiz ve mutsuzum. Beni mutsuzluğa iten her şeyi hayatımdan çıkar malı mıyım bu mu olmalı yoksa uğraşmalı mıyım daha iyisi olsun diye gerçekten zor olmaya başladı hayat. Bunu söylüyorum sonra da utanıyorum aslında ne zorluk gördüm ki ben.
Bir diğer konu ne de güzel başlamıştı oysa her şey her şey tam istediğim gibiydi demek ki gerçekten hiçbişey dörtdörtlük olmuyor. Çok kırgınım gerçekten çok kırgınım.ağlamak istiyorum işteyim ağlamamalıyım hem neye ağlıcam ki bana ne .bana ne mi gerçekten . evet belki de gerçekten ben ne istediğimi bilmiyorum.

bu ne hal ya herkese haklısın diyor muşum. farkettim ki bunu yapıyorum neden yapıyorum çünkü zor geliyor insanlarla uğraşması kendi siteklerimi erteliyorum belki de sonra da böle arada kalmış sıkışmış ne istediğini bilmez bir halim oluyor ama istiyorum ki geçsin artık bu halim ben eski beni istiyorum ordan oraya koşan yorulmayan neşeli cıvıl cıvıl her işini halleden güçlü insanı istiyorum

günün 3.yazısı...

En son yazdıklarımı okudum bu ne negatiflik dedim biraz dedim pozitiflik dolu bir içerik yazayım dedim. Yazıya başladım ve yarım bırakmak zorunda kaldım.
Öğle arası oldu yemeğe gittim arkadaşlar toplaştık hoş beş.
İşe geri döndüm ve beklediğim sonuç açıklanmış sonuç olumsuz.
Üzgün müyüm bilmiyorum mutsuz muyum bilmiyorum. Ama şunu biliyorum birşeye emek vermeyince çok da olumlu sonuç beklemeye gerek olmadığını.
Ama bir an olabileceğini sanmıştım. Şimdi de diğer alternatif olumlu sonuçlandı sevinçli miyim bilmiyorum. Madem burası olacaktı neden boşa bir yıl geçirdim. Garip ya gerçekten garip. Madem diğer seçeneği istiyodun neden çalışmadın be insan neden neden neden. Ne istiyorsun bi ona karar ver ya bu ne ya istiyorum diyorsun ama isteğine yönelik hiçbişey yapmıyorsun o zaman istiyorum deme of poff gerçekten bunaldım ve başım ağrıyor.
Bu haller beni kronik baş ağrısıyla tanıştırdı ne de güzel oldu pek de güzel oldu.
Bu durumun tek güzel yanı muallak halden beni kurtarması şu anki şartlara göre artık gelecek planlarımı yapabilirim tabi gerçekten istediğim planları yapcaksam.
Bu da bana doğum günü sürprizi olsun…

pozitif.

inana mıyorum kendime az önce yazdım sonra okudum hayırr bu karamsarlıkb u negatif enerji ne böle hayırrrrrrrrrrrrrr

ve buna hayır dediğim için bu yazıyı yazmaya karar verdim.

şimdi pozitif enerji yolluyorum.

bu gün benim doğum günüm...

bir yaş daha yaşlandım, ne desem bilemedim bi yaş daha yaşlanmak güzel mi nasıl bişi:)
tam da sorgulama modundayım zaten neler yaptım bu zamana kadar mutlu muyum istediğim yerde istediğim insanlarla mıyım ya da hayatımda bişileri kolay atamıyor muyum ya da çok mu sorguluyorum ya da bunlar gerçekten sorgulanmalı mıdır bilemiyorum tam da bu noktada işin içinden çıkamıyorum.

dün birisi çok mutsuz göründüğümü söyledi çok üzüldüm çünkü yakın çevremdekiler bu halimin farkındaydı ama dışarda bi gözle bakınca da farkedilecek kadar böleysem ben neden böleyim. hatta ve hatta daha büyük sorun çok büyük bir derdim yokken ben neden böyleyim.ya tamam derdim büyük olmasa da var dertlerim aklımdan geçenler aklımdan geçmesine engel olamadıklarım engel olmalı mıyım belki de işte bu noktada bir bilinmezlik daha.

bir yanım diyor keyfin yerinde olsun böle geçir zamanı aslında çünkü şekilde herşey güzel ama ben neden böleym demek ki içime sinmeyen şeyler var içime sinmeyen diyipte elimdeki güzel şeyleri de mahvetmek istemiyorum sonra üzülmek emin olmadığım bişiler için sonra üzülmeyi de istmeiyorum. kabullenmek mi lazım o zaman üç günlük dünya fazla beklentin olmasın kabullen ve yaşa git. bu mu olmalı. hayır bu olmamalı aslında.

kafam çok karışık be çok üzgünüm geçcek mi bunların hepsi. öğleden sonra açıklanacak bir sonuç bişileri farklılaştırabilir. bekliyoruz göreceğiz bakalım.

diğer bir konu "bakalım" diyince aklıma geldi bakalım hayrlısı o kadar çok kullanır oldum ki tabiki de hayırlısı ama işin içinden çıkamadığım herşeyi bakalım hayrlısı demeye başladım.

merak ediyorum insanlar kendi içlerinde neler yaşıyor herkes mi böle yoksa daha mı az belli ediyorlar benim içimde neden böle savaş halim var.

biliyorum en güzeli bu kadar düşünmemek belki de ama elimde değil.

doğum günümde yazdığım yazıya bak:)aferin bana

doğum günü dileklerim var benim istiyorum hepsini istiyorum gerçekten çok zor şeyler değil.
ilk başta istiyorum ki herkes kendi başını becersin ben kimse için üzülmeyim sıkılmayım tabiki destek olayım ama mücadeler etsin herkes.

ikincisi ben daha soğukkanlı olabileyim ki sıkıntı yaptığım bu durumları kabullenip nasıl çözebilirime kafa yorayım (zaten kafa yorduğun bu değil miiiiiii)tamam ama daha soğukkanlı ne istediğini bilir bi halim olsun.

durr bi soru daha hani bu içime sinmeyenler var ya belki de onlar beklenti mi beklentileri fazla da yükske tutmamak mı lazım nedir endir bilen varsa sölesin bu mu olmalıdır fazla beklentin olmasın kabullen mutlu ol yaşa:)

kendime huzurlu sağlıklı mutlu yaşlar diliyorum.

nasıl yani ?

sevdiğim bir bölümde mi okudum EVET
okulumu zamanında bitirdim mi EVET
bitirir bitirmez iş buldum mu EVET
2.işim istediğim bir işmiydi EVET
işimin saatleri ve maaşı iyi mi EVET
sağlığım yerinde mi EVET
ailem sağlıklı huzulu mu EVET
işte çok büyük problemlerim var mı HAYIR
çok sevdiğim içime sinen bir sevgilim var mı EVET

ama ben neden keyifsiz ve mutsuzum anlayamıyorum kendimi,yüksek lisans mı istiyorsun KPSS ye mi girmek istiyorsun çalış yap bişi de yapmıyosun ee madem 7 ay sonrasını planlayamıyorsun anın kıymetini bil hakkını ver ve yaşa...

Gidiyorum..... Geride yaşanmamış zamanları bırakarak , Sende ürkekliğinle baş başasın , Hep tamamlanacak değil ya buda böyle yarım kalsın.... ....
... Seni sana rağmen yaşadım ben. Hep kaçışlar dolu hep eksik… Bir yanını tamamlasam... Mutlaka başka bir yerden açık veriyordum. Tamamlamaya uğraştıkça... Senin gizlerinde kaybolup gidiyordum. Bedenine değil Ruhuna taliptim ben. Bu yüzden bu kadar zorlanıyordum. Ben bir adanın değil bir kıtanın kaşifiydim. Yola çıkmıştım bir kere dönüşüm yoktu; Ama öyle çok duraklıyordum ki Geriye dönüm baktığımda Başladım yerden birkaç metre bile Uzaklaşamadığımı fark ediyordum. Üstelik menzilin ucundaki sen Benden daha hızlı yol alıyordunbelli ki kaçıyordun. Ufukta bile görünmeyen seraptın artık... Kaç kez ‘vazgeç’ dedim kendime kaç kez o yolun kenarındaki ormana girip yok olmayı düşündüm. Zaten yaşadığımda bu değil miydi? Seninle birlikte varlık bulmayı düşünürken Senin olamaman yokluk hissinden başka ne verebilir ki bana? Oysa nasılda coşku doluydum başlarken… Gecelerimi de gündüzlerimi de sana adamaya hazırdım.Her gün yeni bir yönünü öğrenip şaşıracaktım. Seninle yaşadığım hiçbir şeyin dadını unutamayacaktım. Sen sonbahar rüzgarında kopmuş serseri bir defne yaprağı ben sana dal olacaktım. Hangimiz yaprak hangimiz dal karıştırıyorum artık.Ben bu uykuları uyuyalı çok olmuştu. Şimdi aynı uykuları yeniden uyuyorum.Acı uykusu hüzün uykusu korku uykusu… Bir gece birinin bir gece diğerinin sonsuzluğunda kayboluyorum. Ne garip kendimi kuşatma altındaki bir ordunun komutanı gibi görüyorum. İhanetler içindeyim… Ben düşmanı alt edemediğimden değil bu arkadan vuruşlar yüzünden yeniliyorum. Bir beyaz bayrak gerekiyor artık bana. Bütün mevzilerini kaybetmiş bir komutanın onurunu daha fazla zedelemeden teslim olmayı bilmesi gerek. Uzun sürmez esaretim. İçimde bu yenilginin acısını yıllarca taşıyacak olsam bile bir yolumu bulup kavuşurum özgürlüğüme. Gidiyorum. Geride yaşanmamış zamanları bırakarak... Sende ürkekliğinle baş başasın… Hep tamamlanacak değil ya buda böyle yarım kalsın... -alıntı-

duygu karmaşası 2:(

neden bu git geller
her hissettiğim doğru olcak diye bişi yok dimi saçmalıyo olabilirim
yaş 25 eee nolcak? şimdi çok güzel sakin sakin ama bi yere kadar eee sonra...
neyine sıkılır insan herşey yolunda iken bilinmez
neden bu kadar kopuk kopuk olur bir ordan bir burdan bilinmez...

duygusal karmaşa..

ne güzelll herşey karmakarışık oldu ama büyük ihtimal bu da geçer...
enterasan ama nasıl oluyor da böyle oluyor ama bu sefer şaşkınlığım başka bu kadar kendimi üzgün bitkin sürekli ağlamak isterken bulabiliyorum, tek kelime nasıl bi anda insanı bambaşka düşüncelere iter, ya da düşünceler hiç başlamamalıydı
ama hani sorgusuzdu güzeldi emindim belki de iyi oldu ne zamana kadar sorgulamazdım hem de ben gibi bir insan belki de bir gün bunun sıkıntısını yaşardım bilmiyorum bilemiyorum..
ama şunu biliyorum inanıyorum ben akıllı ve mantıklı bir insanım aklıma bi kere bu düşünceler düştüyse boşuna düşmez var mutlaka sebebi somut olarak ifade edemesem de öle hissediyorum malesef ki:( belki geçer yarına öbür güne belki de geçmez bilemeyiz, herşey olcağına varır, hayırlısı olsun...

tüm vücudumun uyuştuğunu karnımın acıdığını ve boğazımda düğümü hissettim ya bunlar nasıl olabiliyor bilmiyorum...

çizsem baştan yapsam böyle mi olurdu acaba..

imkansız gibi şaka gibi ama gerçek buna gerçekten inanıyorum ki bu gerçek,
bunca zamandır aklımdan geçen bazen aklımdan geçirip ifade etmediğim edemediğim pek çok hatta nerdeyse hepsi bir insanda toplandığını zamanla görebiliyorsam bu nasıl güzel bir şeydir hissediyorum ve bu çok güzel bir duygu
beklediğim insan ya yok yani daha ötesi...
huzur mutluluk hissetmek sevmek gerçekten emin çok sevmek.....

melankolik haller biter..

bu blogtan önce de vardı bloğum yazıyordum ben kısa öz saçma mantıklı küçük bişiler yazıyordum evet ama o yazılara ait hatırladığım tek şey olumsuz karamsa düşüncelerdi sanki, haksızlık etmek abartmak istemem ama gerçekten öleydi o yüzdendir ki adı da her şey güzel olacaktı evet biliyordum gerçekten herşey güzel olacaktı ve şu an çok güzel, bir yanım çok konuşmak deli gibi konuşmak istiyor bir yanım nazar değmesinden çok korkuyor bunu yazarken bile heyecanlanabiliyorum,
bu günleri bu zamanları hatırlamak istiyorum onun için de yazıyorum,

tam bir ay oldu ama 1 ay değil de bi 3yıl olmuş gibi nasıl olabiliyor insan bi anda kendine ve karşısındakine bu kadar inanabiliyor ama bu fazla inanç da rahatsız etmiyor yani evet normal belki ama ben gibi bir insanın çok da normali değil derkenn amaaaaan diyorum belki de sorgulamaya gerek yok ben iyiyim ve hergün daha iyi olacağım:)

demek ki düşülen notlar sadece melankolik şeyler değilmiş, iyiyim huzurluyum mutluyum çok şükür:)

bi anda...

bu gün 17 mart kardeşimin doğumgünü
28 şubattan beri 18 gün geçti, 5 marttan beri 13 gün geçti nasıl böyle oldu bilmiyorum ama şunu biliyorum herşey çok güzel, ama hala şaşkılığındayım böylesine bir anda böyle olmasının, ama bu hızlı gelişen durumlar rahatsız edici değil aksine huzur verici:))

bugün mülakata girdim değişik geldi, 3 ay önce ben heyecanlıydım mülakata alınan bendim bu gün ben mülakat yaptım değişik:)

bir anda herşeyin değişebileceğine inandım artık, ama merak ediyorum yüksek lisans izmir istanbul bu hayaller gerçek olur mu ! olmazsa üzülürüm bunu biliyorum o zaman napmak lazım oturup çalışmak lazım,

geçtiğimiz haftasonu güzeldi , ,zmir güzel dostlar güzel mfö konseri güzel:)

herşey güzel olsun...

öylesine...

enterasan değil mi zamanın bazen çok hızlı geçiyor gibi olup ta bazen de hiç geçmiyor gibi olması ve bence daha enterasanı şu an düşünüyorum da hızlı geçerken üzülüyorum zaman geçiyor diye ama hızlı geçmesi gereken zaman da bir türlü geçmiyor bitmiyor,
sonuç olarak zaman geçiyor, yine kış bitti yine yaz gelmek üzere, seviyorum bu geçiş mevsimini ne soğuk ne sıcak,etraf kıpır kıpır ama yaşlanıyorum ben mi hayırr yaşlanmak istemiyorum

merak ne güzel şey mereak...

hayallerim vardı, planlara dönüştü, şimdi planlarım var, 1 yıl zaman verdim kendime hem ders çalışmak hem de işte çalışmak para biriktirmek üzere, aslında bir şekilde istediklerime varıyorum yavaş yavaş şimdiye planlarım tuttu.ama bundan sonrası gerçekten çok merak ediyorum kendimi bu ara iyiym iyiym diyorum ama planlarımı düşününce nötrüm, acaba artık eski inancım kalmadı mı. hayır kalmalı olmaı bunlar benim hayallerim ve ben bunu yapmalıyım.
bu ara dinlenme haline verdim kendimi sanırım ondan.şu dinlenme hali geçsin, artık ingilizceye çalışmakla ilk adımı atmalı.

istiyorum istanbula gitmek yüksek lisansımı yapmak istiyorum ve ben bunu gerçekten çok istiyorum. ihtiyacım olansa ingilizce çalışmak ve para biriktirmek, ve şu an bunların yapabilmek için en uygun ortamdayım.biliyorum inanıyorum herşey güzel olacak...

huzur

bu benim 2inci bloğum ilk bloğuma yazmıyorum artık, yazdıklarım da ne hikmetse hep sıkıcı zamanlarım depresif hallerim, hatta bu yüzdendir yazmaktan sıkılmam:)
ama asıl sıkıcı olan çok büyük dertlerin olmadığını bile bile hep sıkıcısın hep mutsuzsun çok saçma:)

bu bloğa da sıçrattım biraz depresif hallerimden, ama bi yandan da hep mutlu lay lay olamam tabiki de olcak sıkıcı bunalım anlarım olmaması anormal.yaklaşık 5-6 aydır yine bunalımdım yine yine, iş hayatına adım atmış müendizin atraksiyonları şeklinde. Aslında hatırlamak bile istemiyorum ama şu an yazmadan geçmek istemem. İnsan o kadar mı bunalım olur merhaba dediği insana ardından hemen biliyor musun benim iş yerim lanet bir yer nefret ediyorum der, nasıl bu hale gelir hem de tüm okul zamanı çalışma meraklısı olan ben. sevdiğin bir bölümde okumuşsun, okul uzucak uzamıcak derken zamanında okulu bitirmişsin, herkesin krizden bahsettiği bir zamanda çok kısa sürede iş bulmuşsun ama sen çok mutsuzsun,yani şekilde herşey güzel ama ben neden mutsuzummmm diye ağlıyorsun.şu an dışardan bakınca böle olması normal geliyor belki ama içeriği çok enterasan ya. insanın her gün mü anlatcak olumsuz bir olayı olur enterasan. iş yerinde konuşamaz arkadaşlarına mütemadiyen anlatmasına rağmen o da yetmez gibi maille yetişir mi evet bunların hepsini ben yaptım:) o kadar bunalımdım ki görenler beni bilenler anlıyordu zaten, bunun böyle olduğunu bugünlerde daha iyi anlıyorum, şu anki halimle kıyaslayabildiğim için.

off aman ya ben ne anlatacaktım ne yazmaya başladım...
ama yazdığım iyi oldu ki insan kıyaslama yaptıkça elindekilerden mutlu ya da mutsuz oluyor, şu an mutluyum iyiyim huzurluyum hatta bunları söylerken nazar değmesinden korkacak kadar kendmi iyi hissediyorum. Şu an iyi olmamın sebebi belki de daha kötüsünü görmüş olmak.

Öyle ya da böyle ben iyiyim ve bunun tadını çıkarmak istiyorum:)yaşasın haftasonu tatili...

28.01.2010

bugünün tarihini atmak lazım:)
sonunda bitti, kendim için bundan sonra mutlu huzurlu bir zaman diliyorum:)

böyle...

ne zaman nolcağı belli olmaz derler hakkaten de öyle,
daha 2-3 ay önce can sıkıntısı vardı nefret vardı, ne yapcağını bilmez kararsız insanlar vardı canları çok sıkılırdı,2010 oldu herşey bitti gitti belki de yeni başlıyor,
inanıyorum 2010 çok güzel bir yıl olcak 2010 ilk günlerinde yeni iş özellikle iyi olcak, iyi olmak durumunda artık olaya bir de bu yandan bakmak var:)
yazdıklarım yine karıştı çorba haline geldi sanırım saat 05.00 uzunca bir zamandır bu saatlerde uyanık olduğumu bilmem:)
insan yorgun olunca nasıl uyuduğunu bilmiyor epeyce uyumuşum:))

gitti ama geri geldi:)

giden de gelen de huzurum, 2 günde bütün işler bu kadar karışır sonra da yoluna girer mi enterasan ama olumlu bir gelişme olması sebebiyle tabiki mutluyum, huzurluyum:)

umarım bundan sonrası da güzel olur, ama herşeye de temkinli olmak lazım galiba sanırsam...

dinginlik, sakinlik, huzur kendime zaman ayırmak bunlar önemli şeyler...