kararsız kestane

değişik bir dönemi daha geçiyor hayatımın yazarken bile düşünemiyorum aslında hatta ne düşündüğümü ben bile toparlayamıyorum, keşke toparlasam keşke sorunu bulsam keşke çöüzmünü bulsam herşey güllük gülistanlık olsa.acaba olur mu gerçekten öyle bir zaman var mıdır heşeyin tam istediğin gibi olduğu ve mutlu oldğun bir zaman.
çelişik bir bünyenin hiçkimseye faydası yok bence. çelişik olmamak lazım.
görüntüde herşey tam da istediğin gibi neden hala mutsuzsun.bilmiyorum bilemiyorum.elindekilerle yetinmesini bilmek elindekilerle mutlu olmak sabretmek lazım belki de.sabrederken de kendini üzmemek istediklerin için uğraşmak lazım. biliyorum olması gerekenleri yapmam gerekenleri biliyorum belki bu durum da bi aşama kafam çalışıyo demek ki hala.ama yapmıyorum neden.bilmiyorum bilemiyorum.
insanları anladığımı sanıyorum ama mümkün değil hakkaten ne değişik insanlar ya aman bana ne diyorum.aynen bu yazıda olduğu gibi tek başına o kadar cümle geçiyor ki aklımdan ama bir araya gelip anlamlı bir bütün oluşturmuyorlar.
bu ara merak ediyorum gerçekten merak ediyorum geleceğimi, ara ara merak etmişimdir belki ama bu kez farklı herşey çok karmaşık geliyor. ya da düşündükçe ben abartıyorum aslında herşey olması gerektiği gibi.
ama mutsuzum ben bunu kendime bile söylemek istemiyorum ama mutsuzum işte:(
yazmak isteyip yazamadığım, aklımda bile toparlayamadığım o kadar karmaşık duygu ve düşünce içindeyim ki herşey birbirine girmiş gibi.kendim için bu karmaşıklığın bir an önce geçmesini diliyorum...