23 ağustos 2010 artık yeni yaşımdayım pek bi büyüdüm artık. Bi koşturmaca koşturmaca nereye varcaz bakalım.
İzmir hayalim vardı olmadı. Şaşırmıyorum olmamasına olması için ne çabaladım ki.yine buradayım hep buradayım aynı yerler dön dolaş diye düşünüyorum iyice karamsar gri bir ruh halinde oluyorum. Değil belki de bu durumda da mutlaka fırsatlar var ve ben bunları değerlendirmeliyim diyerek bakmalıyım belki de.
Neden bu kadar suratsız keyifsiz ve mutsuzum. Beni mutsuzluğa iten her şeyi hayatımdan çıkar malı mıyım bu mu olmalı yoksa uğraşmalı mıyım daha iyisi olsun diye gerçekten zor olmaya başladı hayat. Bunu söylüyorum sonra da utanıyorum aslında ne zorluk gördüm ki ben.
Bir diğer konu ne de güzel başlamıştı oysa her şey her şey tam istediğim gibiydi demek ki gerçekten hiçbişey dörtdörtlük olmuyor. Çok kırgınım gerçekten çok kırgınım.ağlamak istiyorum işteyim ağlamamalıyım hem neye ağlıcam ki bana ne .bana ne mi gerçekten . evet belki de gerçekten ben ne istediğimi bilmiyorum.
bu ne hal ya herkese haklısın diyor muşum. farkettim ki bunu yapıyorum neden yapıyorum çünkü zor geliyor insanlarla uğraşması kendi siteklerimi erteliyorum belki de sonra da böle arada kalmış sıkışmış ne istediğini bilmez bir halim oluyor ama istiyorum ki geçsin artık bu halim ben eski beni istiyorum ordan oraya koşan yorulmayan neşeli cıvıl cıvıl her işini halleden güçlü insanı istiyorum
No comments:
Post a Comment